«قاچاق زنانه» فروپاشی بنیادهای اخلاقی جامعه را رقم می‌زند + فیلم حسین راغفر، اقتصاددان و استاد دانشگاه، در گفت‌وگو با کافه‌خبر خبرآنلاین درباره فیلم «اسکورت» به کارگردانی یوسف حاتمی‌کیا، «قاچاق توسط زنان» را یکی از جلوه‌های آسیب اقتصادی دانست و تأکید کرد که نابرابری اقتصادی، علاوه بر طبقات محروم، بنیان‌های اخلاقی و روابط انسانی را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، حسین راغفر، اقتصاددان و استاد دانشگاه با اشاره به شرایط زنانی که به قاچاق روی می‌آورند، گفت این افراد تحت تأثیر وضعیت نابرابر اقتصادی، خطرهای بزرگی را می‌پذیرند؛ تا جایی که نمی‌دانند آیا به خانه بازخواهند گشت یا نه. او همچنین خشونت در گفتار و نوع کلماتی را که افراد در روابط روزمره به کار می‌برند، از نشانه‌های فرسودگی و آسیب‌های عمیق اجتماعی دانست.
این اقتصاددان با بیان اینکه آسیب‌های ناشی از نابرابری اقتصادی به طبقات محروم محدود نمی‌شود، توضیح داد که افراد طبقات برخوردار نیز ممکن است درگیر تروماهایی شوند که آن‌ها را از جامعه جدا می‌کند و معنای زندگی را برایشان به کامجویی و لذت‌طلبی تقلیل می‌دهد. به گفته او، در مقابل، همدلی میان افراد محروم با تجربه‌های مشابه می‌تواند مانع از آن شود که آگاهی اجتماعی به‌طور کامل زیر فشار مصرف‌گرایی و نابرابری از بین برود.
راغفر این اظهارات را در گفت‌وگوی کافه‌خبر خبرآنلاین با حضور رضا صائمی، روزنامه‌نگار و منتقد سینما و بنفشه سام‌گیس، روزنامه‌نگار، درباره ابعاد اقتصادی و اجتماعی فیلم «اسکورت» مطرح کرد.
در ادامه، ویدئویی از صحبت‌های حسین راغفر درباره قاچاق توسط زنان و تأثیر نابرابری اقتصادی بر بنیان‌های اخلاقی جامعه را مشاهده می‌کنید.
۲۴۲۲۴۴
حسین راغفر: در فیلم اسکورت نشان داده می شود شوتی از سرناچاری سراغ این کار می رود + فیلم حسین راغفر، اقتصاددان و استاد دانشگاه، با تأکید بر نقش نابرابری‌های اقتصادی و اجتماعی در شکل‌گیری آسیب‌های فردی و اجتماعی، معتقد است بخش بزرگی از مشکلات جوامع ریشه در ساختارهایی دارد که به افراد آسیب‌های روحی و روانی وارد می‌کنند.
به گزارش خبرآنلاین، راغفر در گفت‌وگو با خبرآنلاین درباره فیلم سینمایی «اسکورت» ساخته یوسف حاتمی‌کیا، با اشاره به پیامدهای نابرابری‌های اجتماعی، از نوعی «ترومای ساختاری» سخن گفت؛ آسیبی که به گفته او، نظام سیاسی و اجتماعی بر افراد تحمیل می‌کند و بر روح، روان و حتی جسم آن‌ها اثر می‌گذارد.
این اقتصاددان با بیان اینکه پیامدهای چنین وضعیتی می‌تواند افراد بسیاری را به انزوای اجتماعی سوق دهد، تأکید کرد که ریشه بخشی از خودکشی‌ها را نیز باید در نابرابری‌ها جست‌وجو کرد. او مطالعه نابرابری را راهی برای شناخت منشأ بسیاری از آسیب‌ها و شرور اجتماعی دانست.
در ادامه، ویدئویی از صحبت‌های حسین راغفر درباره تأثیر نابرابری‌های اجتماعی بر سلامت روان افراد را مشاهده می‌کنید.
۵۹۲۴۴
ببینید| یسنا میرطهماسب: برای اکران‌نشدن «رکسانا» بارها گریه کردم یسنا میرطهماسب در مورد عدم اکران عمومی «رکسانا» گفت: «من شاید بارها بابت اکران نشدن فیلم گریه کردم، چون واقعاً برایم مهم بود که دیده شود. گاهی از من می‌پرسیدند این جایزه‌ای که گرفته‌ای برای چه بوده است؟ خب، حداقل اجازه بدهید فیلم را ببینند تا بدانند این جایزه برای چه کاری بوده است.»
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، یسنا میرطهماسب بازیگر نقش «منوچهر» در نمایش «پسران فریدون» در پاسخ به این سوال که «فیلم سینمایی «رکسانا» صرفا در بخش ویژه جشنواره فجر نمایش داده شد و فقط در سینمای اهالی رسانه دیده شد. به نظرتان دردناک نیست که جدا از سرمایه مادی، سرمایه معنوی عظیم پشت فیلم صرفاً به دلیل نگرفتن پروانه نمایش و مسائل دیگر، امکان دیده شدن پیدا نکرده است؟» چنین گفت: «من اتفاقاً از گروه دلخورم و ابایی هم ندارم که این را بگویم. به نظرم تهیه‌کننده، پخش‌کننده یا دیگر اعضای گروه در این زمینه تا حدی کم‌کاری کردند؛ چون از جاهای مختلف شنیده بودم که برای پخش فیلم مشکل خاصی وجود ندارد. فکر می‌کنم در مقطعی، تصمیم‌گیری برای اکران فیلم به زمان مشخصی موکول شد تا شاید در آن بازه فروش بیشتری داشته باشد. من اما معتقد بودم که فیلم باید هرچه زودتر پخش شود. حتی پیشنهاد دادم که شاید این فیلم از آن دسته آثاری باشد که اگر در اینترنت منتشر شود، صد برابر بیشتر دیده شود. حرفم این بود که بالاخره فیلم را پخش کنید تا مخاطب بتواند آن را ببیند. من این فیلم را چهار سال و خرده‌ای پیش بازی کردم. در سنی هستم که حتی چهره‌ام در فاصله یک سال تغییر می‌کند، چه برسد به چهار سال. برای همین، زمان در مورد این فیلم اهمیت زیادی داشت. مدت‌ها درگیر پخش آن بودم و حدود یک سال است که دیگر سعی می‌کنم به آن فکر نکنم. من معمولاً بازیگری هستم که می‌آیم، کارم را انجام می‌دهم و می‌روم، اما برای این پروژه بیش از هر کار دیگری در زندگی‌ام وقت گذاشتم؛ چون واقعاً می‌خواستم فیلم به نمایش دربیاید.»
او تصریح کرد: «این فیلم متعلق به همان سال‌هاست و باید در همان زمان دیده می‌شد. به همین دلیل است که می‌گویم در حق آن کم‌لطفی شد. می‌دانم که از جاهای دیگر هم با مشکلاتی مواجه شده بودیم، اما معتقدم از یک جایی به بعد، خود ما هم در پیگیری و به نتیجه رساندن کار کم‌کاری کردیم. پدرم یک بار جمله‌ای گفت که به نظرم کمک کرد از این ماجرا عبور کنم. من شاید بارها بابت اکران نشدن فیلم گریه کردم، چون واقعاً برایم مهم بود که دیده شود. گاهی از من می‌پرسیدند این جایزه‌ای که گرفته‌ای برای چه بوده است؟ خب، حداقل اجازه بدهید فیلم را ببینند تا بدانند این جایزه برای چه کاری بوده است. من دوست دارم کارم دیده شود. بابت این فیلم در خارج از ایران تشویق شدم، اما در کشور خودم مخاطبان فرصت تماشای آن را پیدا نکردند. پدرم یک روز به من گفت: «عوامل فیلم‌تان پشت فیلم نبودند و یک فیلم پشتوانه می‌خواهد.» منظورش این بود که یک اثر برای دیده شدن، به حمایت و پیگیری عواملش نیاز دارد. احساس می‌کردم فیلم ما از طرف اطرافیانش پشتوانه‌ای ندارد و همین باعث شد از یک جایی به بعد، دیگر آن اشتیاق و انگیزه اولیه را برای پیگیری این پروژه نداشته باشم. انگار آتش این فیلم برای من خاموش شد.»
۲۴۲۲۴۲
ببینید | روایت سوسن پرور از پشت صحنه «جوکر۲» و میثاقی که زنان با یکدیگر بستند سوسن پرور در گفت‌وگو با خبرآنلاین در مورد حضور زنان در «جوکر» با بیان این که «میان ما زن‌ها، حلقه بسیار زیبایی شکل گرفته بود» می‌افزاید: «ما روز اولی که برای دیدن لوکیشن و آشنایی با هم‌تیمی‌های‌مان رفتیم صادقانه و روراست با یکدیگر حرف زدیم و قرار گذاشتیم که برنده شدن برای هیچ‌کدام‌مان مهم نباشد چون همه‌مان به «جوکر زنان» به چشم اتفاقی نگاه می‌کردیم که در تاریخ این برنامه ثبت می‌شود.»
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، «منصفانه این است که پیش از صحبت‌کردن در مورد خودمان به‌عنوان زنان شرکت‌کننده، به تیم تهیه و تولید و اتاق فکر «جوکر» اشاره کنم که انسان‌هایی به شدت باسواد و بی‌عقده با آغوشی باز در انتظار درخشش توی نوعی بودند.»
این را سوسن پرور در پاسخ به پرسش خبرآنلاین در مورد آن‌چه در نخستین تجربه حضور زنان در «جوکر» گذشت می‌گوید و ادامه می‌دهد: «اعضای این اتاق فکر دقیقه‌ها و ساعت‌ها با تو گپ می‌زدند تا به فصلی مشترک با هم برسید و بتوانند براساس آن‌چه می‌خواهی و همین‌طور براساس جنس بازی‌ات، سناریو را کاملا فکرشده پیش ببرند و تک‌تک این‌ها برای همه ما بسیار ارزشمند بود. برای همین وقتی پشت صحنه «جوکر» را دیدم احساس کردم که کمدین‌های مرد با وجود چنین فضایی باید بسیار بهتر از آن چیزی که ظاهر شدند، ظاهر می‌شدند و تصور می‌کنم بخشی از آن‌چه ما زن‌ها کردیم این بود که بهره بیشتری از این پشت صحنه، بردیم.»
سوسن پرور با بیان این که «نکته دیگر این بود که میان ما زن‌ها، حلقه بسیار زیبایی شکل گرفته بود» می‌افزاید: «ما روز اولی که برای دیدن لوکیشن و آشنایی با هم‌تیمی‌های‌مان رفتیم صادقانه و روراست با یکدیگر حرف زدیم و قرار گذاشتیم که برنده شدن برای هیچ‌کدام‌مان مهم نباشد چون همه‌مان به «جوکر زنان» به چشم اتفاقی نگاه می‌کردیم که در تاریخ این برنامه ثبت می‌شود. ما به هم قول دادیم طوری از یکدیگر حمایت کنیم که برنامه‌مان بهترین برنامه از سری برنامه‌های «جوکر» باشد و مخاطب بیشترین کِیف را کند. پای قول‌مان هم ایستادیم و نتیجه همان اتفاق تکرارنشدنی شد که باید می‌شد. می‌گویم تکرارنشدنی چون معتقدم حتی در سری بعد «جوکر زنان» که خودم هم در آن حضور داشتم، تجربه اولین حضور زنان در «جوکر» تکرار نشد و آن یک استثنا در تمام طول مدت تولید «جوکر» بود.»
متن کامل این گفت‌وگو را اینجا و اینجا بخوانید.
۲۴۲۲۴۲
ببینید | سوسن پرور: دیگر «عاشق» حرفه‌ام نیستم سوسن پرور که در مصاحبه‌ای اشاره کرده بود مدتی‌ست به بازیگری به چشم شغل نگاه می‌کند، شغلی که حین انجامش صد در صد توان خود را می‌گذارد اما با تمام‌شدنش، مانند تمام شدن روزانه هر شغل دیگری، زندگی‌اش را از سر می‌گیرد در گفت‌وگو با خبرآنلاین به این پرسش پاسخ داد که «اگر بپذیریم این اظهار نظر برای یک بازیگر اندکی تلخ‌کامانه است آیا به مرور زمان و زیر سایه ناملایمتی‌های احتمالی، به چنین دیدگاهی رسیده است؟»
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، «وقتی بازیگری در پشت صحنه کاری، چیزی برای نوشیدن می‌خواهد بسیار عادی با او رفتار می‌شود و طبیعتا کسی از او نمی‌پرسد چرا چنین چیزی خواسته است؟ اما در همان کار، اگر دستیار سه تولید چنین خواسته‌ای داشته باشد، بسته به حال‌وهوای پشت صحنه، حتی ممکن است کار تا اخراج او پیش برود. چرا و چه‌طور جایگاه بالاتر شما در یک رده‌بندی شغلی، خودتان و دیگران را به این نتیجه رسانده است که انسان ارزشمندتری هستید؟» این بخشی از صحبت‌های سوسن پرور در گفت‌وگویی مفصل با خبرآنلاین است به بهانه حضور او در این شب‌ها روی صحنه نمایش کمدی «ویژه بانوان نیست».
او که در جایی دیگر اشاره کرده بود مدتی‌ست به بازیگری به چشم شغل نگاه می‌کند، شغلی که حین انجامش صد در صد توان خود را می‌گذارد اما با تمام‌شدنش، مانند تمام شدن روزانه هر شغل دیگری، زندگی‌اش را از سر می‌گیرد در پاسخ به این پرسش که «اگر بپذیریم این اظهار نظر برای یک بازیگر اندکی تلخ‌کامانه است آیا به مرور زمان و زیر سایه ناملایمتی‌های احتمالی، به چنین دیدگاهی رسیده است؟» در گفت‌وگو با خبرآنلاین ادامه داد: «چه‌طور اطمینان حاصل کرده‌اید که تامین نیازهای انسانی‌تان بر تامین نیازهای انسانی دیگران با جایگاه شغلی پایین‌تر، الویت دارد؟ چه‌طور به این نتیجه رسیده‌اید که الویت داشتن ظاهری‌تان بر دیگری، می‌تواند هر نوع و لحن حرف زدنی را حتی اگر نامحترمانه باشد، توجیه کند؟ این‌ها چیزهایی است که قلب مرا به درد می‌آورد و نمی‌دانم چه طور انتظار می‌رود که در چنین فضایی دست به خلق آرتیستیک بزنم؟ در حالی که درست در همان لحظه قلبم جریحه‌دار شده است و عمیقا غمگینم.»
سوسن پرور افزود: «به نظر شما چنین فضایی، فضایی دوست‌داشتنی است و بازیگر در این فضا، می‌تواند همچنان بگوید که عاشق حرفه‌اش است؟ من باید صادقانه بگویم که دیگر عاشق حرفه‌ام نیستم. هرچند حرفه‌ام را به خوبی بلدم، آن‌چه را کارگردان از بازیگر می‌خواهد به سرعت متوجه می‌شوم و دیالوگ‌ها را زود از حفظ می‌کنم، با این حساب اپراتوری خوبم و بازیگری بسیار به صرفه. شاید رویاپردازانه به نظر برسد اما باور کنید تصور می‌کردم اگر زمانی به عنوان یک بازیگر، جایگاهی را که می‌خواهم در حرفه‌ام به دست آورم اجازه نمی‌دهم هیچ انسانی با انسانی دیگر چنین برخورد کند و این حق‌وناحق شدن‌های آشکار را از بین خواهم برد. هرچند آن‌چه در عمل اتفاق افتاد نشانم داد که به این سادگی‌ها نیست و من هرچه‌قدر هم قدرتمند شوم، بسیاری کسان دیگر هستند که از من قدرتمندترند و زورشان بر من می‌چربد.»
متن کامل گفت‌وگوی مفصل خبرآنلاین با سوسن پرور را اینجا و اینجا و اینجا بخوانید.
۲۴۲۲۴۲
ببینید | سوسن پرور: شو آف لازم برای بازیگر بودن را ندارم سال ۱۳۸۷، رضا عطاران با نقش «فریده» در «بزنگاه» تخته پرشی در تلویزیون زیر پای سوسن پرور گذاشت که او بیشترین بهره را از آن برد. اتفاقی که می‌توانست سال ۱۳۹۸ با بازی در نقش «اکرم» در «بوتاکس» به کارگردانی کاوه مظاهری برایش تکرار شود، اما آن‌چه در عمل رخ داد نه این، که عکسش بود. او در برابر چرای تعجب‌آمیزی که می‌شنود می‌گوید: «سوال خوبی است. واقعا چرا؟ یکی از جواب‌ها شاید این باشد که سوسن پرور شو آف لازم برای بازیگر بودن را ندارد.»
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، سوسن پرور که این شب‌ها با نمایش «ویژه بانوان نیست» به نویسندگی کیمیا خلج، کارگردانی سعید حشمتی و تهیه‌کنندگی علی اکباتانی در کنار مرضیه صدرایی، ژاکلین آواره، آرزو نادری و وحیدرضا صادق‌پور روی صحنه پردیس تئاتر و موسیقی شهرزاد است در گفت‌وگو با کافه‌خبر خبرآنلاین از روزهای شروع کارش با کارگردانی و نه بازیگری گفت.
روزهایی که با نمایش «توالت» از اراک در بیست‌ویکمین جشنواره تئاتر فجر شرکت کرد (۱۳۸۱) و اثرش تقدیر کارگردانی و بازیگری (مجید رحمتی) گرفت. روزهایی که با کارگردانی «تُف (شوک)» و «اشتبْ با ه گرد تنها» باید سرخوشانه‌ترین روزهای زندگی‌اش را می‌گذارد اما بیش از شادی، اندوه نشدن‌ها و نگذاشتن‌ها بود که برایش ماند. مهاجرت از اراک به تهران و غم دور و دورتر شدن از رویایش اگرچه در سال ۱۳۸۷ برایش به اوج رسید اما همان سال رضا عطاران با نقش «فریده» در «بزنگاه» تخته پرشی در تلویزیون زیر پایش گذاشت که او بیشترین بهره را از آن برد. اتفاقی که می‌توانست سال ۱۳۹۸ با بازی در نقش «اکرم» در «بوتاکس» به کارگردانی کاوه مظاهری برایش تکرار شود، اما آن‌چه در عمل رخ داد نه این، که عکسش بود.
او در برابر چرای تعجب‌آمیزی که می‌شنود می‌گوید: «سوال خوبی است. واقعا چرا؟ یکی از جواب‌ها شاید این باشد که سوسن پرور شو آف لازم برای بازیگر بودن را ندارد… رفت‌وآمدی به فلان یا بهمان مراسم و رویداد و دیدار نمی‌کند… آن هم فقط برای این که حوصله‌اش نمی‌گیرد..» با این همه اما حرف را این‌طور تمام می‌کند که: «با این حال به نظرم ایرادی ندارد و مهم این است که من در کل با سوسن پرور بودن، خوشحالم.»
متن کامل گفت‌وگوی مفصل خبرآنلاین با سوسن پرور را اینجا و اینجا بخوانید.
۲۴۲۲۴۲
ببینید | سوسن پرور: حرف زدن از «بوتاکس» اندوهگینم می‌کند، چون کاوه اینجا نیست سوسن پرور که این شب‌ها با نمایش کمدی «ویژه بانوان نیست» به نویسندگی کیمیا خلج، کارگردانی سعید حشمتی و تهیه‌کنندگی علی اکباتانی در پردیس تئاتر و موسیقی شهرزاد روی صحنه است در بخشی از گفت‌وگوی مفصلش با خبرآنلاین در مورد «بوتاکس» نیز صحبت و ازجمله اشاره کرد: «صحبت کردن در مورد «بوتاکس»، مرا از جهتی بسیار غمگین می‌کند. از این جهت که خالق «بوتاکس»؛ کاوه مظاهری نه از سر اختیار که تحت تاثیر شرایط، هم‌اکنون در ایران نیست.»
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، اتفاقی که سال ۱۳۸۷ با نقش «فریده» در «بزنگاه» به کارگردانی رضا عطاران برای سوسن پرور در تلویزیون رخ داد می‌توانست سال ۱۳۹۸ با بازی در نقش «اکرم» در «بوتاکس» به کارگردانی کاوه مظاهری در سینما برایش تکرار شود. اما آن‌چه در عمل رخ داد نه این، که عکسش بود. شاید به این خاطر که به قول خودش «سوسن پرور شو آف‌های لازم برای بازیگر بودن را ندارد…» هرچند تاکید می‌کند: «با این حال به نظرم مهم این است که من در کل با سوسن پرور بودن، خوشحالم.»
سوسن پرور که این شب‌ها با نمایش کمدی «ویژه بانوان نیست» به نویسندگی کیمیا خلج، کارگردانی سعید حشمتی و تهیه‌کنندگی علی اکباتانی در پردیس تئاتر و موسیقی شهرزاد روی صحنه است در بخشی از گفت‌وگوی مفصلش با خبرآنلاین در مورد «بوتاکس» نیز صحبت و ازجمله اشاره کرد: «صحبت کردن در مورد «بوتاکس»، مرا از جهتی بسیار غمگین می‌کند. از این جهت که خالق «بوتاکس»؛ کاوه مظاهری نه از سر اختیار که تحت تاثیر شرایط، هم‌اکنون در ایران نیست.»
متن کامل این گفت‌وگو را اینجا و اینجا بخوانید.
۲۴۲۲۴۲
ببینید | سوسن پرور: تلویزیون به جای اهالی‌اش، مستاجرانی آورده که دلسوزش نیستند سوسن پرور که هنوز هم «فریده» را در سریال «بزنگاه» به کارگردانی رضا عطاران سکوی پرش خود می‌داند می‌گوید: «تلویزیون با از دست دادن اهالی‌اش، چهره‌هایی غیربومی را ساکن این رسانه کرد که ده‌ها سال هم بگذرد هیچ‌گاه به قدر اهالی این رسانه، دلسوز آن نخواهند بود و تعصبش را نخواهد کشید.»
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، تلویزیون اگرچه از سال‌های دورش؛ زمانی که می‌توانست سکوی پرشی برای بازیگران، کارگردانان، فیلمنامه‌نویسان و… باشد فاصله بسیار گرفته است با این حال نمی‌توان از یاد برد که چهره‌هایی چون امین تارخ و افسانه بایگان با مجموعه «سربداران» ساخته محمدعلی نجفی، لعیا زنگنه با مجموعه «در پناه تو» ساخته حمید لبخنده، محمدرضا فروتن با اپیزود «تماشاخانه» مجموعه «سرنخ» ساخته کیومرث پوراحمد، امیر جعفری با مجموعه «بدون شرح» ساخته مهدی مظلومی و…. بود که میان عام و خاص به شهرت رسیدند. این اتفاق برای سوسن پرور با بازی در نقش «فریده» در مجموعه «بزنگاه» به کارگردانی رضا عطاران رخ داد.
سوسن پرور که این شب‌ها با نمایش کمدی «ویژه بانوان نیست» به نویسندگی کیمیا خلج، کارگردانی سعید حشمتی و تهیه‌کنندگی علی اکباتانی در پردیس تئاتر و موسیقی شهرزاد روی صحنه است است در گفت‌وگو با خبرآنلاین به این سوال پاسخ داد که چرا تلویزیون دیگر از چنین قابلیتی برخوردار نیست؟
متن کامل گفت‌وگو با سوسن پرور را که در دو قسمت منتشر شد می‌توانید اینجا و اینجا بخوانید.
۲۴۲۲۴۲
ببینید | جان باختن جواد گنجی همه‌مان را در «آرامبخش» اندوهگین کرد ازجمله آخرین کارهای ناهید مسلمی در حوزه تصویر که این روزها روی صحنه نمایش «شعله‌های سرکش تاریکی» است، می‌توان به سریال‌های «شش‌ماهه» و «بیست‌ویک» و فیلم سینمایی «آرامبخش» اشاره کرد. فیلمی که اکران آن در چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر زیر سایه جواد گنجی، دستیار اول کارگردان «آرامبخش» و از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ قرار گرفت.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ازجمله آخرین کارهای ناهید مسلمی در حوزه تصویر که این روزها روی صحنه نمایش «شعله‌های سرکش تاریکی» است می‌توان به «شش‌ماهه» (سریال تلویزیونی به کارگردانی مهران مدیری)، «بیست‌ویک» (شبکه نمایش خانگی به کارگردانی بهنام بهزادی) و «آرامبخش» (نخستین فیلم سینمایی سعید زمانیان) اشاره کرد.
سعید زمانیان که قبلا با ساخت فیلم‌های کوتاه شناخته می‌شد با «آرامبخش» اولین کارگردانی فیلم بلندش را تجربه کرد. فیلمی درباره «آرام» (با بازی الناز شاکردوست)، دختری که در آستانه چهل‌سالگی تصمیم می‌گیرد مسیر زندگی‌اش را دگرگون می‌کند. ازجمله دیگر بازیگران «آرامبخش» حسن پورشیرازی، صابر ابر، بهناز جعفری، مریم سعادت و ناهید مسلمی بودند. «آرامبخش» به کارگردانی سعید زمانیان و تهیه‌کنندگی مجتبی رشوند در حالی در نهمین روز چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر (۱۹ بهمن ۱۴۰۴) در پردیس سینما گالری ملت (سینمای اهالی رسانه در ایام برگزاری جشنواره) نمایش داده شد که نشست خبری آن زیر سایه جواد گنجی، دستیار اول کارگردان «آرامبخش» و از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ قرار گرفت. نشست خبری این فیلم پس از نمایش آن، تنها با حضور تهیه‌کننده برگزار شد.
ناهید مسلمی که برای صحبت در مورد نمایش «شعله‌های سرکش تاریکی» به همراه کارگردان این اثر نمایشی؛ هوشمند هنرکار و بازیگر مقابلش؛ کاظم هژیرآزاد به کافه‌خبر خبرآنلاین آمده بود از «آرامبخش» نیز گفت.
۵۹۲۴۲
