جدیدترین وضعیت خسرو احمدی پس از جراحی خسرو احمدی ـ بازیگر باسابقه ـ به تازگی تحت عمل جراحی قرار گرفته و اکنون دوران نقاهت خود را سپری میکند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، خسرو احمدی بازیگر باسابقه تئاتر و تلویزیون پس از سکته مغزی و به دنبال خونریزی مغزی، هفته گذشته تحت عمل جراحی قرار گرفت و اکنون دوران نقاهت خود را سپری میکند.
او از جمله بازیگران فعال تئاتر است که همواره حتی اگر در نمایشی بازی نکند، حضوری پررنگ در محافل تئاتری دارد و به تماشای آثار همکاران خود مینشیند اما در چند ماه اخیر در سالنهای تئاتر خبری از این بازیگر نبود تا اینکه اواخر اردیبهشت ماه حضورش در مراسم خاکسپاری بهناز نازی ـ بازیگر فقید تئاترـ به دلیل تغییرات ظاهریاش خبرساز شد. احمدی که علاقهای به گفتگوهای خبری ندارد، در همان مقطع تنها به بیان این نکته بسنده کرد که حالش بهتر است.
با این حال امروز، پنجشنبه هشتم مرداد ماه، سایت ایران تئاتر خبر داده است که این بازیگر پس از سکته مغزی و به دنبال خونریزی مغزی، هفته گذشته تحت عمل جراحی قرار گرفت و اکنون دوران نقاهت خود را سپری میکند.
خسرو احمدی از چهرههای شناختهشده هنرهای نمایشی است که در طول بیش از چهار دهه فعالیت هنری، با بسیاری از کارگردانان مطرح تئاتر، سینما و تلویزیون همکاری داشته و در آثار متعددی برای مخاطبان کودک و بزرگسال ایفای نقش کرده است.
او برای کودکان دهه ۶۰ با ایفای نقش ماندگار «دولنگ» در مجموعه «النگ و دولنگ» به چهرهای خاطرهانگیز تبدیل شد و همواره حضوری پررنگ و مستمر در صحنه تئاتر داشته است.
در کارنامه هنری احمدی، بازی در نمایشهایی چون «اسبها» و «پل» به کارگردانی محمد رحمانیان، «تهرن» به کارگردانی محمود استادمحمد، «ترن» به کارگردانی حمید آذرنگ، «ایوانف» به کارگردانی اکبر زنجانپور، «باران» و «روژان» به کارگردانی امیر دژاکام، «بیژن و منیژه» به کارگردانی پری صابری، «هفتخان رستم و غول زنگی قلعه سنگباران» به کارگردانی شکرخدا گودرزی و «وکیل تسخیری» به کارگردانی گلرخ میلانی دیده میشود.
او همچنین در آثار سینمایی و تلویزیونی متعددی از جمله «سه زن»، «نوبت لیلی»، «زیرخاکی»، «باخانمان»، «گاهی به پشت سر نگاه کن»، «چراغ جادو»، «قطار ابدی»، «پایتخت ۱»، «نون و ریحون»، «دختر شیرینیفروش»، «کلاه قرمزی و سروناز»، «کلاه قرمزی و بچهننه»، «خوابگاه دختران»، «دونده زمین» و «جایی برای زندگی» به ایفای نقش پرداخته است.
خسرو احمدی متولد ۲۸ خرداد ۱۳۴۱ است و امسال ۶۳ ساله شد.
59243
سریال «مست عشق» منتشر میشود مینیسریال «مست عشق» به کارگردانی حسن فتحی به زودی در شبکه نمایش خانگی منتشر میشود.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی اثر، فیلم سینمایی «مست عشق» که پیشتر در سال ۱۴۰۳ روی پرده سینما رفت، بعد از پایان اکران عمومی و در اسفند ۱۴۰۴ بهصورت آنلاین به نمایش درآمد و در نسخهای جدید قرار است در قالب مینیسریال پخش شود.
«مست عشق» که در ترکیه فیلمبرداری شده است، روایت بخشی از زندگی مولانا و شمس تبریزی در فاصله سالهای ۶۴۰ تا ۶۴۵ هجری قمری است و این قصه را از ابعاد مختلفی مانند شکلگیری پیوند معنوی این ۲ شخصیت ماندگار تاریخ و فرهنگ، نقش شمس در سیر تطور اندیشه و آثار مولانا و مسیر سلوک و عشق الهی را به تصویر میکشد.
فیلمنامه این اثر را فرهاد توحیدی و حسن فتحی به نگارش درآوردهاند.
در این سریال کوتاه به تهیهکنندگی حسن علیزاده و مهران برومند، پارسا پیروزفر در نقش مولانا و شهاب حسینی در نقش شمس تبریزی با چهرهپردازی متفاوت مقابل دوربین رفتهاند. حسام منظور نیز نقش حسامالدین چلبی را ایفا میکند. همچنین جمعی از بازیگران شناختهشده ترکیه از جمله هانده ارچل، ابراهیم چلیکول، سلما ارگچ، بنسو سورال، بوران کوزوم و بوراک توزکوپاران نیز در این اثر حضور دارند.
۲۴۲۲۴۳
پیام تسلیت معاون امور هنری وزارت فرهنگ در پی درگذشت اکبر عبدی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در پیامی، درگذشت اکبر عبدی، بازیگر برجسته و پیشکسوت، تئاتر، سینما و تلویزیون را تسلیت گفت.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابطعمومی معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در متن پیام مهدی شفیعی، آمده است:
با اندوه فراوان، خبر درگذشت هنرمند توانمند مرحوم اکبر عبدی، جامعه هنری و دوستداران فرهنگ و هنر ایران را در سوگ نشاند.
او با سالها حضور درخشان در تئاتر ،سینما و تلویزیون، با نقشآفرینیهای ماندگار، ارائه طنزی هوشمندانه و توانایی کمنظیر در جان بخشیدن به شخصیتهای گوناگون، جایگاهی ویژه در حافظه فرهنگی مردم ایران یافت. آثار او نهتنها لبخند بر لب میلیونها ایرانی نشاند، بلکه بخشی از تاریخ هنر این سرزمین را رقم زد.
درگذشت ایشان را به خانواده محترم ، جامعه هنری کشور و همه دوستدارانش صمیمانه تسلیت می گویم و از درگاه خداوند متعال برای آن مرحوم رحمت و مغفرت الهی و برای بازماندگان، صبر و شکیبایی مسئلت دارم.
یاد و نامش در خاطره هنر ایران جاودان خواهد ماند.
59243
بازیگری که از خاطرهی کودکی یک نسل تا صحنههای جدی تئاتر مسیر خود را پی گرفته است سیویکم تیرماه، زادروز لیلی رشیدی، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون است؛ هنرمندی که برای بسیاری از مخاطبان ایرانی، نامش با خاطرههای شیرین کودکی گره خورده و در عین حال، در سالهای بعد با حضوری پیوسته و سنجیده در عرصههای مختلف بازیگری، مسیر حرفهای خود را با استقلال و هویت شخصی ادامه داده است. او از جمله بازیگرانی است که در میان شهرت خانوادگی و سابقهی هنری نسل پیش از خود، توانسته جایگاه خودش را با انتخابهای آرام، مداوم و قابل اعتنا تثبیت کند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ایران تئاتر نوشت: لیلی رشیدی متولد ۳۱ تیر ۱۳۵۲ در تهران است. او فرزند داوود رشیدی و احترام برومند است و در خانوادهای رشد کرده که نام آن با بخشی مهم از تاریخ هنرهای نمایشی ایران پیوند خورده است. نسبت خانوادگی او با چهرههایی چون مرضیه برومند و راضیه برومند نیز از همان آغاز، او را در مجاورت جهان هنر قرار داد، اما آنچه در کارنامهاش اهمیت دارد، صرفا تداوم یک میراث خانوادگی نیست، بلکه شکل دادن به مسیری شخصی در بازیگری است.
رشیدی فارغالتحصیل رشته مترجمی زبان فرانسه است و فعالیت حرفهای خود در سینما را با فیلم «دلشدگان» به کارگردانی علی حاتمی آغاز کرد. با این حال، آنچه او را به شکلی گسترده به مخاطبان شناساند، حضور در مجموعهی تلویزیونی «قصههای تابهتا» در دهه هفتاد بود؛ مجموعهای که با شخصیت بهیادماندنی «زیزیگولو» در حافظهی جمعی چند نسل از کودکان ایرانی ماندگار شد. لیلی رشیدی با همان حضور، به چهرهای آشنا، صمیمی و محبوب بدل شد؛ حضوری که سادگی، گرما و بیتکلفیاش از مهمترین ویژگیهای آن بود.
اما کارنامهی او به نوستالژی کودکانه محدود نماند. رشیدی در سالهای بعد کوشید از قالب چهرهای صرفا آشنا برای تلویزیون بیرون بیاید و در مدیومهای مختلف، تجربههای تازهای را دنبال کند. از مجموعههای تلویزیونی چون «بدون شرح»، «همه بچههای من»، «آبپریا»، «هیئت مدیره» و «شبکه مخفی زنان» تا حضور در سینما با آثاری چون «مربای شیرین»، «شیرین»، «عرق سرد»، «خوک» و «آوا»، او همواره نوعی بازی کنترلشده، طبیعی و دور از اغراق را با خود همراه داشته است.
در تئاتر، مسیر رشیدی وجهی جدیتر و گاه تجربهگرایانهتر پیدا میکند. حضور او در آثاری چون «پنجرهها»، «پروفسور بوبوس»، «آمدیم، نبودید، رفتیم»، «اسکلیگ و بچههای پرواز»، «مسخ»، «پرتقالهای کال»، «بیتابستان»، «در انتظار گودو»، «مخاطب» و «پدر» نشان میدهد که او صحنه را نه به عنوان عرصهای فرعی، بلکه به عنوان بخشی مهم از زیست حرفهای خود جدی گرفته است. حتی تجربهی کارگردانی نمایش «اسم» نیز نشانهای از تمایل او به عبور از موقعیت صرفا بازیگر و مواجههای خلاقانهتر با تئاتر است.
یکی از ویژگیهای مهم بازی لیلی رشیدی، توانایی او در انتقال حس با حداقل تاکیدهای بیرونی است. بازی او معمولا بر ظرافت، سکوت، ریتم درونی و پرهیز از نمایشگری اغراقآمیز استوار است؛ کیفیتی که باعث شده هم در آثار کودک و نوجوان و هم در فضاهای واقعگرایانهتر و بزرگسال، حضوری باورپذیر داشته باشد. او از آن دسته بازیگرانی است که بیشتر از آنکه بخواهد صحنه را تصاحب کند، میکوشد در خدمت جهان اثر و مناسبات شخصیت قرار بگیرد.
در کنار فعالیتهای تصویری و صحنهای، حضور او در پروژههای صوتی مانند «شهر آیقصه» نیز نشان میدهد که همچنان به فضاهای خلاقانه و روایتمحور علاقهمند است؛ فضاهایی که پیوندی هم با جهان کودکانهی آشنای او دارند و هم با تجربه و پختگی سالهای اخیرش. این تداوم، یکی از دلایلی است که باعث شده لیلی رشیدی برای مخاطبانش فقط یک چهرهی خاطرهانگیز باقی نماند، بلکه به هنرمندی فعال و همچنان در مسیر تبدیل شود.
مرور کارنامهی لیلی رشیدی نشان میدهد که او در طول سالها، بیش از آنکه به حضور پررنگ و پرسر و صدا تکیه کند، بر استمرار، انتخابهای سنجیده و حفظ کیفیت بازی خود متمرکز بوده است. او از دل یکی از شناختهشدهترین خانوادههای هنری ایران آمده، اما آنچه امروز نامش را در ذهن مخاطب نگه داشته، نه فقط پیشینهی خانوادگی، بلکه شخصیت حرفهای مستقل، لحن بازی خاص و پیوندی است که با چند نسل از تماشاگران برقرار کرده است.
زادروز لیلی رشیدی، فرصتی است برای یادآوری مسیری که از قاب خاطرهانگیز مجموعههای کودک آغاز شد و به صحنههای تئاتر، سینما و روایتهای پختهتر رسید؛ مسیری آرام، پیوسته و محترم که همچنان ادامه دارد.
59243
«مشق ناتمام» را نمیتوان با استانداردهای معمول سنجید/ آنچه میبینم شبیه یک معجزه است ایوب آقاخانی درباره رویداد «مشق ناتمام» با حضور کودکان در فضای شهری گفت: بهطور کلی فکر میکنم «مشق ناتمام» تجربهای بسیار منحصربهفرد، متفاوت، جذاب و سرشار از انرژی است؛ این اثر قرار است تقدیم به جانهای از دسترفته کودکان نازنین میناب باشد و البته همه کودکانی که در طول جنگ، چه در میناب و چه در دیگر نقاط، جان خود را از دست دادند یا آسیب دیدند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، ایوب آقاخانی در جریان بازدید از رویداد «مشق ناتمام» عنوان کرد: این اثر، کار خودش را انجام داده است. من نمیتوانم آن را با استانداردهای مرسوم تئاتر بسنجیم؛ آنچه امروز میبینم، بیشتر شبیه یک معجزه است. جدا از همه نیرو و توانی که متعلق به کودکان حاضر در این رویداد است، لازم میدانم از تکاپو، عملکرد سنجیده، دقیق و نقطهزن مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری و باشگاه تئاتر سوره نیز قدردانی کنم.
آقاخانی افزود: شاید بیربط نباشد که از این فرصت استفاده کنم و علاوه بر این مجموعهها، از شهرداری تهران نیز تشکر ویژهای داشته باشم؛ نه فقط بهخاطر برگزاری این اجرا در قلب یکی از مهمترین ظرفیتهای شهری تهران با مدیریتی منطقی، آزموده و درست، بلکه به خاطر عملکردی که در روزهای جنگ از این مجموعه دیدیم. در روزهایی که مردم ما درگیر یک جنگ واقعی بودند، شهرداری در بسیاری از موارد، از جمله اسکان آسیبدیدگان، فراتر از وظایف نهادی خود عمل کرد. به عنوان یک ایرانی که نسبت به مردم سرزمینش تعصب دارد، وظیفه خود میدانم از همه کسانی که در این مسیر مؤثر بودند قدردانی کنم و امیدوارم این پیام به آنها برسد.
«مشق ناتمام» بدون شعار، مردم را متوجه ظرافتی میکند که نباید از آن غافل شد
وی درباره انتخاب پل طبیعت به عنوان محل اجرای این نمایش اظهار کرد: این موضوع هم جدا از همان نگاه قابل بررسی نیست. وقتی میبینم «مشق ناتمام» در پل طبیعت و پارک آبوآتش، که از نمادهای توسعه شهری تهران محسوب میشوند، با چنین کیفیتی اجرا میشود، احساس میکنم این اتفاق بدون شعار، مردم را متوجه ظرافتی میکند که نباید از آن غافل شد؛ رنجی که هر روز بر عمق آن افزوده میشود و ما سالهای سال باید بار آن را به دوش بکشیم؛ رنجی که حاصل جنایتهایی است که در برابر چشمان ما رخ داده است.
این نمایشنامهنویس ادامه داد: در کنار همه اینها، اینکه چنین ظرفیت شهری در چنین زمان و شرایطی در خدمت هنر قرار گرفته، برای من اتفاقی بینظیر است و صادقانه از دیدن آن بسیار لذت بردم. هنگام تماشای اجرا، نه به درام، نه به کارگردانی، نه به بازیگری به معنای رایج و تئاتریکال آن فکر میکردم، چون اگر بخواهم از آن زاویه به سؤال شما پاسخ بدهم، پاسخ دقیقی نخواهد بود. بیشتر به خودِ اتفاقی که در حال رخ دادن بود فکر میکردم و معتقدم آن اتفاق به بهترین شکل ممکن رخ داده است؛ این اجرا ضربان دارد، قلب تپنده دارد، بر مخاطب اثر میگذارد و او را درگیر میکند. همه اینها یعنی ما در مسیر درستی حرکت کردهایم.
این کودکان میتوانند سربازان آینده جبهه هنر باشند
او با اشاره به حضور کودکان روی صحنه گفت: تمام مدت نگاهم به چهره این بچهها بود. میدیدم که چقدر مؤمنانه و با ایمان به اینکه مشغول انجام یک کار مهم بازیگری هستند، با دقت و حرفهای کارشان را انجام میدهند. امیدوارم همین اشتیاق و جدیت را در سالهای آینده نیز حفظ کنند و روزی که کشورمان در آرامش و سربلندی باشد، آنها را روی صحنههای حرفهای تئاتر ببینیم؛ صحنههایی که با حضور این نسل سرشار خواهند شد. این کودکان میتوانند سربازان آینده جبهه هنر، بهویژه تئاتر متعهد و فرهیخته این سرزمین باشند.
آقاخانی در پاسخ به این پرسش که اجرای تئاتر در فضاهای مدرن شهری تا چه اندازه میتواند ارتباط مخاطب عام را با نمایش عمیقتر کند، گفت: مطمئن باشید این اتفاق تنها به حوزه تئاتر و فرهنگ محدود نمیشود، بلکه در رشد ذهنی جامعه نیز اثری بلندمدت، هرچند دیربازده، خواهد داشت. اگر این روند بهدرستی مدیریت شود و دوستان دغدغهمند بتوانند چنین رویدادهایی را فارغ از مصداقهای تلخی که امروز از سر میگذرانیم، در مناسبتهای مختلف و در موقعیتهای گوناگون تکرار کنند، قطعاً در توسعه قدرت اندیشهورزی جامعه اثرگذار خواهد بود.
باید با جدیت برای رشد فرهنگی جامعه خود تلاش کنیم
این هنرمند افزود: به نظرم این یک ریلگذاری مهم فرهنگی است. باید با جدیت برای رشد فرهنگی جامعه خود تلاش کنیم. همین مردمی که امروز فرزندانشان روی صحنه هستند یا همین مردمی که من برای دیدن اجرا از میان ترافیک سنگین یک روز تعطیل خودم را به آنها رساندم، در برخی بزنگاهها نیازمند ترمیم فرهنگی هستند. این ترمیم چگونه اتفاق میافتد؟ مگر میتوان انتظار داشت مردمی که پنجاه یا شصت سال از عمرشان گذشته، تنها با شنیدن چند جمله تغییر رویه بدهند؟ آنچه میتواند بر ذهن و رفتار جامعه اثر بگذارد، همین رویدادهای فرهنگی و هنری است.
این کارگردان با اشاره به تجربه کشورهای اروپایی گفت: اروپا سالهاست چنین تجربههایی را، چه در عرصههای سیاسی، چه اجتماعی، چه در حوزه فعالیتهای خیریه و نیکوکارانه، پشت سر گذاشته و همواره از آن نتیجه گرفته است. اگر امروز به یکی از کشورهای توسعهیافته و دارای پیشینه جدی در هنر نمایش سفر کنید، تقریباً در هر گوشهای از شهر با یک اجرای خیابانی یا رویداد فرهنگی مواجه خواهید شد. ما نیز باید این مسیر را ادامه دهیم.
او در پایان تأکید کرد: امروز در سختترین بزنگاه، یعنی در پرترددترین نقطه تهران، نمایشی درباره کودکان نازنین و جگرسوخته میناب اجرا شد و تا این اندازه توانست با مخاطب ارتباط برقرار کند. وقتی چنین تجربهای موفق بوده، دیگر هیچ دلیلی وجود ندارد که آن را ادامه ندهیم. از همه کسانی که در این حوزه صاحب تأثیر هستند و همچنین از هنرمندان صاحب ایده دعوت میکنم وارد میدان شوند و این بار را از زمین بردارند. این باری است که شاید لازم باشد چند دهه بر دوش ما بماند تا به نتیجه برسد، اما مگر میشود چشم به آینده داشت و از پیمودن این مسیر صرفنظر کرد؟ این نیز بخشی از ساختن آینده است.
گفتنیست؛ رویداد فرهنگی و هنری «مشق ناتمام» تا ۲۸ تیرماه هر شب از ساعت ۲۰ تا ۲۳ در پل طبیعت ادامه دارد و حضور در آن برای عموم شهروندان آزاد و رایگان است.
۲۴۲۲۴۳
بازگشت عباس جمشیدیفر به تئاتر دور سوم نمایش کمدی – فلسفی «هیپوکامپوس» با کارگردانی میثم عبدی و تهیهکنندگی عباس جمشیدی، از ۳۱تیر در سالن استاد جوانمرد خانه تئاتر روی صحنه میرود.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین براساس خبر رسیده، نمایش کمدی-فلسفی «هیپوکامپوس» به نویسندگی امید طاهری و کارگردانی میثم عبدی و تهیهکنندگی عباس جمشیدی، پس از پشت سر گذاشتن دو دوره اجرا، دور سوم اجراهای خود را از روز چهارشنبه، ۳۱تیر ماه، در سالن تازه تاسیس استاد جوانمرد خانه تئاتر آغاز میکند.
نمایش کمدی-فلسفی «هیپوکامپوس» در دور جدید اجرا، هر شب ساعت ۲۲:۰۰ روی صحنه میرود. این نمایش در دو دور گذشته در تماشاخانه نوفل لوشاتو و لبخند در مجموع میزبان ۵۵۰۰ تماشاگر و فروش یک میلیارد و چهارصد میلیون تومانی بوده است.
در خلاصه نمایش آمده:
«- خوابیده؟
+ آره خوابه
- چطور میتونه اینقدر راحت بخوابه؟
+ ما از کجا میدونیم راحت خوابیده یا نه؟»
منصور اسکندری، گلاره اسلامی، مجید اقبالی، افق ایرجی، مهرناز بختیاری، مینا شجاعیان، مرتضی علیدادی و حامد قنبری بازیگران این اثر نمایشی هستند.
همچنین مجری طرح: علی نصر، مشاور کارگردان: مسعود صالحی،مشاور پروژه و صدا بازیگر: علی جعفری، طراح صحنه: منا رمضانی، طراح لباس: مهتاب مرسلپور، آهنگساز: عرفان بیات، طراح صدا: میثم عبدی، مهندسی صدا: مهبد مقدم، طراح پوستر: عرفان بیات، منشی صحنه: گلاره اسلامی، مدیر صحنه: سیدعلی حسینی، تبلیغات مجازی: رومینا سندگلزاده، دستیار صحنه: نوید مختاری، مدیر روابط عمومی و رسانه: امیر پارسائیانمهر دیگر عوامل این اثر نمایشی هستند.
علاقهمندان برای تهیه بلیت و کسب اطلاعات این نمایش میتوانند به سایت تیوال مراجعه کنند.
۲۴۲۲۴۳
آغاز اجراهای ۲ نمایش «۶۸ ثانیه بعد از تو» و «اول شخص مفرد» امید نیاز علاوه بر برگزاری یک ورکشاپ بازیگری، ۲ نمایش «۶۸ ثانیه بعد از تو» و «اول شخص مفرد» را به تهیهکنندگی پرویز پرستویی روی صحنه میبرد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مهر، دور جدید فعالیتهای نمایشی امید نیاز به تهیهکنندگی پرویز پرستویی در تهران آغاز میشود. این رویداد هنری ترکیبی از ۲ اجرای صحنهای و یک دوره آموزشی تخصصی در حوزه بازیگری است.
تمرکز اصلی این فصل نمایشی بر اجرای مجدد اثر «اول شخص مفرد» به نویسندگی، کارگردانی و بازی امید نیاز است. این نمایش که نگاهی عمیق و فلسفی به مفاهیمی همچون «تنهایی»، «شکستهای کودکی»، «عشق» و تاثیرات مخرب «خطای انسانی» بر روان بشر دارد، برای سومین بار در تهران روی صحنه میرود.
«اول شخص مفرد» دوازدهمین دور از اجراهای رسمی و ۳۰۴ امین اجرای کلی خود را سپری میکند و از تاریخ ۱۰ تیر هر شب ساعت ۲۰:۳۰ در تماشاخانه هامون اجرا میشود.
عوامل اجرایی «اول شخص مفرد» عبارتند از نویسنده و کارگردان: امید نیاز، تهیهکننده: پرویز پرستویی، بازیگران: امید نیاز و مونس پورفاتحیان، دستیاران کارگردان: عاطفه چطرروز، ایلیا نیاز، مدیر صحنه: جواد کریمی و ریحانه عزیزنژاد، پشتیبانی: بهمن مارانی، جواد نصر اصفهانی، طراح گرافیک: علیرضا عسگری فر، اجرای نور: ایلیا نیاز، مدیر اجرایی: عاطفه چطرروز و رسانه: رومینا سندگل زاده.
همچنین همزمان با آمادهسازی صحنه برای نمایش اول پیشفروش بلیت نمایش «۶۸ ثانیه بعد از تو» در سامانه تیوال آغاز شده است. این اثر که نخستین اجرای خود را در تهران تجربه میکند، از ۲۱ تیر ساعت ۲۰:۳۰ روی صحنه میرود.
عوامل اجرایی و هنری «۶۸ ثانیه بعد از تو» عبارتند از نویسنده و کارگردان: امید نیاز، تهیهکننده: پرویز پرستویی، بازیگر: امید نیاز، بازیگر سانس های ویژه: نواب ثریا، طراح صحنه: امید نیاز، طراح نور: امیدنیاز، ساخت موسیقی و ساند آرت: اجسان بنی طبا، ویدیو آرت: نهال کاوند، دستیار کارگردان: عاطفه چطرروز و ایلیا نیاز، منشی صحنه: امیرحسین شیربان شاهی و عادل افکار، مدیر تولید و صحنه: جواد کریمی، دستیار صحنه: ریحانه عزیزنژاد، طراح نور: امید نیاز، طراح گرافیک: علیرضا عسگری فر، مدیر، اجرایی: عاطفه چطرروز، پشتیبانی: مونس پورفاتحیان و پگاه قاسمی و رسانه: رومینا سندگل زاده.
برنامه زمانبندی این ۲ نمایش به صورت چرخشی و متناوب طراحی شده است؛ به این صورت که از ۲۱ تیر، به مدت یک هفته نمایش «۶۸ ثانیه بعد از تو» و هفته بعد از آن نمایش «اول شخص مفرد» روی صحنه میرود.
امید نیاز علاوه بر نویسندگی، کارگردانی و بازی در این آثار، بخش آموزشی گروه را نیز فعال نگه داشته است و ورکشاپ تخصصی «آموزش متداکتینگ (Method Acting)» زیر نظر خود وی برگزار خواهد شد. اطلاعات این ورکشاپ متعاقباً اعلام میشود.
علاقهمندان برای خرید بلیت دور جدید اجراهای «اول شخص مفرد» و رزرو بلیتهای «۶۸ ثانیه بعد از تو» میتوانند به سایت تیوال مراجعه کنند.
۲۴۲۲۴۳
