«ایرانم» علیرضا قربانی از شیراز به اصفهان رفت تورکنسرت «ایرانم» علیرضا قربانی پس از برگزاری چند برنامه در شهر شیراز به میزبانی اصفهان ادامه پیدا می کند.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی پروژه، تاریخ برگزاری کنسرت های علیرضا قربانی در شهر اصفهان مشخص شد و این هنرمند و گروهش در اولین دور اجراها از ۲۳ تا ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ در آمفی تئاتر روباز بوستان پردیس هنر اصفهان کنسرت «ایرانم» را برگزار می کند.
بلیتفروشی اجراهای اصفهان از ساعت۱۸ روز یکشنبه ۲۲ شهریور ۱۴۰۵ فقط در سامانه «ایران تیک» خواهد بود. ضمن اینکه تمدید این اجرا متعاقبا اطلاعرسانی خواهد شد.
علیرضا قربانی در سالجاری تورکنسرت «ایرانم» را به شهرهای تبریز و شیراز برده است و اصفهان و اردبیل برنامههای پیشروی او و گروهش است.
وی خرداد ماه ۱۲ اجرا در سالن شهریار تبریز مهمان مردم این شهر و در مرداد و شهریور نیز ۱۳ شب در کنار مردم شیراز بود که عنوان «شهروند افتخاری شیراز» را نیز شهردار این شهر به نمایندگی از مردم شیراز به علیرضا قربانی اهدا کرد.
ببینید | امیر نوری: از ۷ سالگی کار کردم؛ دلم برای خودم میسوزد امیر نوری بازیگر سینما گفت: از ۷ سالگی شروع به کار کردن کردم و با خودم قرار گذاشتم وقتی ۳۰ سالم شد فقط استراحت کنم. دلم برای خودم میسوزد چون کودک کار بودم. منبع: آخرین خبر
بازیگران «شوتینگا» معرفی شدند اسامی کامل بازیگران فیلم سینمایی «شوتینگا» به تهیهکنندگی امیر رحیمزاده و کارگردانی آرش معیریان اعلام شد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، همزمان با آمادهسازی فیلم سینمایی «شوتینگا» به تهیهکنندگی امیر رحیمزاده و کارگردانی آرش معیریان برای حضور در جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان، اسامی کامل گروه بازیگران فیلم منتشر شد. این اثر که از محصولات بنیاد سینمایی فارابی است، با فضایی پرماجرا، دنیایی تازه را به تصویر میکشد.
در این فیلم سینمایی، علی فروتن، محمد مسلمی، حمید گلی، میرطاهر مظلومی، شهره سلطانی، مریم خدارحمی، سروش جمشیدی، هلیا امامی، علی کاظمی، ابراهیم شفیعی، آرزو کریمیزند و اسماعیل یوسفپور به همراه بازیگران کودک و خردسال دلوین نیکیرضایی و عطرا طاوسی به ایفای نقش پرداختهاند و این اثر با معرفی علی عباسی مقابل دوربین رفته است.
در خلاصه داستان این فیلم آمده است: «شوتینگا» داستان پرماجرا و فانتزیِ سفری شگفتانگیز و خندهدار به جزیرهای اسرارآمیز است؛ ماجراجویی رنگارنگی که دوستان پریناز برای به دست آوردن گیاهی کمیاب و نجات او، راهی دنیایی پر از تمساح، باتلاق و رازهای سر بهمهر میشوند.
عوامل فیلم عبارتند از تهیهکننده: امیر رحیمزاده، کارگردان: آرش معیریان،نویسنده: محمد مسلمی، مدیر فیلمبرداری: فرشاد خالقی، تدوین: حسن ایوبی، مجری طرح: مجید بابایی، طراح گریم: نوید فرح مرزی، طراح صحنه و دکور: رضا سلیمانی،طراح لباس: نسرین پورجوادخواه، مدیر صدابرداری: حامد شیوندی، مدیر تولید: پیمان شیرخانی، جانشین تولید: آیدین تهمتن، مدیر تدارکات: سعید جعفری، مدیر برنامهریزی: مهرنوش حسینی، دستیار اول کارگردان: مهدی حاجی زاده، منشی صحنه: الناز میرزا، مدیران جلوههای بصری: امیر ولیخانی، رضا محمودیان، مدیر جلوههای میدانی: حمید رسولیان، عکاس: رضا نعمتپور، فیلمبردار پشت صحنه: محمدمهدی عسگری، طراح حرکات موزون: افسانه بخشیفرد، بازیگردان کودک: بهار داورزنی، بازیگردان حیوانات: امیر رهبر، دکوراتور: رضا رحیمی.
59243
تازه ترین مدالیوم خانه تئاتر به یک موزیسین رسید؛ ایستاده در تئاتر! آئین نکوداشت سعید ذهنی آهنگساز تئاتر و سینما شامگاه روز شنبه بیست و یکم شهریوربا حضور تعدادی از هنرمندان و مخاطبان در تالار استاد جوانمرد خانه تئاتر ایران برگزار شد.
به گزارش خبرنگار مهر، به همت انجمن موسیقی خانه تئاتر مراسم نکوداشت سعید ذهنی از هنرمندان پیشکسوت عرصه آهنگسازی تئاتر و سینما شامگاه روز شنبه بیست و یکم شهریور با حضور جمعی از هنرمندان عرصه تئاتر در تماشاخانه جوانمرد خانه تئاتر ایران برگزار شد.
تاجبخش فنائیان مدرس دانشگاه و کارگردان تئاتر در ابتدای این مراسم درباره شخصیت فرهنگی و هنری سعید ذهنی گفت: من سعید را از دوران دانشجویی در دانشکده هنرهای زیبا میشناسم. من معمولاً اسمها را به خاطر نمیسپارم و حافظه خوبی ندارم، اما سعید از همان ابتدا به دلیل استعداد و اخلاق ویژهاش در ذهن من ماند. بعدها فهمیدم او فقط دانشجوی تئاتر نیست، بلکه موسیقیدانی عالی و بااستعداد است.
وی با بیان خاطراتی از نحوه همکاری با سعید ذهنی در پروژه «هملت و دن کیشوت» افزود: سعید ذهنی، برادرش و خواهرش همه هنرمندند؛ هنر در خون و رگ این خانواده جریان دارد. سعید با شناخت سبک نمایش، شخصیتها و ارتباطشان با هم، اشعار را به موسیقی تبدیل می کند و اثری خلق می کند که حتماً در کارنامهاش میماند. من دیدم موسیقی خلاق چقدر میتواند به یک اثر رشد بدهد. سعید هم از نظر علمی و هم تجربی پرکار است. او در دوران دانشجویی جوانی خوشچهره، خوشبرخورد و مودب بود و مطمئنم اشکهایش را در تنهایی میریزد. او با این روحیه شاداب، تضاد تکاملی یک انسان هنرمند را پر میکند. امیدوارم همچنان شاداب و پرانرژی در صحنه تئاتر، هم بهعنوان هنرمند و هم مدیر هنری، برای جامعه تئاتری مفید باشد.
ارزشمندترین معلمان کسانی هستند که موتور دانشجو را روشن میکنند
ایوب آقاخانی نویسنده، کارگردان، دبیر جشنواره تئاتر فجر و مدیر شورای ارزشیابی و نظارت بر نمایش اداره کل هنرهای نمایشی هم پس از صحبت های تاجبخش فنائیان گفت: من همواره افتخار میکنم که از طرف جامعه دانشگاهی، شاگرد مستقیم بزرگانی چون بهرام بیضایی، محمود دولتآبادی، هوشنگ گلشیری، جمال میرصادقی، حمید سمندریان و فرهاد ناظرزاده بودهام و البته سعید ذهنی حتماً به من گلایه خواهد کرد که چرا او را کنار این بزرگان نام بردم، اما من به او پاسخ خواهم داد. در جهان معلمی، ارزشمندترین معلمان کسانی هستند که موتور دانشجو را روشن میکنند.
وی افزود: سعید ذهنی از سال ۷۸ با شوریدگی عجیبش در کلاس حاضر میشد. اول به تو میفهماند چقدر جاهلی، بعد نشانت میدهد چقدر به زیباییهای جهان چشم بستهای و سپس با شورش تو را شیدا میکند. وقتی از کلاس بیرون میآمدی، احساس میکردی سرشار شدهای. سعید تجسم ضربالمثل «فلسفه مطلق» است؛ کودک درونش در کلاس درس میدهد و خودش هم به وجد میآید. او هرچه دارد را وسط میریزد. گاهی نگران میشدم که مبادا برای موسیقی نمایش بیش از حد لازم انتظار داشته باشد، اما او باور داشت که بچهها باید درک موسیقایی پیدا کنند. من همیشه دستم پر بوده و از او بسیار آموختهام. ۲ سال بعد از شاگردیاش، اولین کتابم با مقدمه او منتشر شد. امروز ۲۶ سال است که در دولت استخدامم و هنوز آرزو دارم کلاسهای سعید را ببینم.
سعید شبیه «دایره گچی قفقازی» شد
پس از صحبت های آقاخانی پیام تصویری محمد رحمانیان نویسنده، کارگردان و پژوهشگر تئاتر به مناسبت نکوداشت سعید ذهنی پیش روی مخاطبان حاضر در مراسم قرار گرفت.
رحمانیان در این پیام تصویری گفت: من از سال ۱۳۶۸ سعید را میشناسم، زمانی که وارد دانشکده هنرهای زیبا شد. ما با هم بودیم و او بسیار همراه و دوستداشتنی بود. از همان سالها نویسندگی و کارگردانی را آغاز کرد. او هنرمندی چندوجهی در حوزه های نویسندگی، کارگردانی، بازیگری و آهنگسازی است اما در آهنگسازی هم گرایش بیشتری پیدا کرد، اما بهعنوان کارگردان و دراماتورژ فعالیت چشمگیری داشت. نمایشنامه «چهار فصل» او را هم به یاد دارم که اجرای درخشانی بود و البته من موسیقی تئاتر «دایره گچی قفقازی» به کارگردانی حمید سمندریان را بسیار دوست دارم؛ کما اینکه هنوز ترانه های این اثر درخشان را یادم هست.
وی افزود: به نظرم سعید خودش شبیه «دایره گچی قفقازی» شد؛ مثل کودکی که در وسط دایره ایستاده و یک طرف بچههای تئاتر و طرف دیگر بچههای موسیقی او را میکشند. اما بچههای تئاتر او را خیلی دوست داشتند و نمیخواستند صدمه ببیند، دستش را ول کردند و او سهم بچههای موسیقی شد. هرجا هست، برایش بهترینها را آرزو میکنم. من شخصاً از او فراوان آموختم و در کنارش روی صحنه رفتم. من درس مردانگی، هنر، عشق و وفاداری به تئاتر را از او یاد گرفتم.
در تجلیل دوستی که واقعا «دوست» بود و هست
میکائیل شهرستانی بازیگر، کارگردان و مدرس تئاتر هم در بخش دیگری از مراسم نکوداشت سعید ذهنی توضیح داد: قبل از شروع مراسم به سعید گفتم حال خوبی ندارم، اما نام سعید کافی است که در این جمع عزیز حضور پیدا کنم. البته که ما همه سعید ذهنی را میشناسیم. من نه شاگردش بودم، نه معلمش، اما دوستش بودم. وقتی میگوییم «دوست»، جمع بسیاری از معرفتها و ارزشها را در بر میگیرد. به یک نفر میگویی بازیگر یا هنرمند، اما درباره سعید باید گفت او یک «آرتیست» است که شامل معرفتها و منشهایی چون درک زیباییشناسی، اخلاق و وفاداری به حرفش می شود.
وی پس از ارائه چند خاطره از همکاری هایش با سعید ذهنی گفت: کارهای سعید از دل برمیآید و به دل مینشیند. «دایره گچی قفقازی» یکی از شیرینترین کارهایی بود که دیدم. در کنار صحنههای خلق شده توسط پدر معنوی ام استاد سمندریان، موسیقی سعید هم گوشنواز بود گویی ملودیاش روی سنگ کنده شده باشد. من وقتی اسم سعید را میشنوم، فوراً این به ذهنم میآید. ما دو سه کار با استاد سمندریان کردیم، اما متأسفانه توفیق نداشتیم به صحنه برود. به هر حال خوشحالم که انجمن موسیقی خانه تئاتر به او توجه دارد و امیدوارم همواره حرمت بچههای موسیقی و تئاتر نگه داشته شود.
باید در جهت معرفی ارزشمندی های موسیقی تئاتر بیشتر تلاش کنیم
بابک رضایی مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هم در ادامه این مراسم با اشاره به خدمات مستمر سعید ذهنی در عرصه موسیقی تئاتر اظهار کرد: من به دلیل شغل پدرم سالها در شیراز زندگی کردم و کار هنری را از شیراز آغاز کردم. حتی یادم است سال ۷۲ در جشنواره تئاتر کودکان و نوجوان همدان شرکت کردم و نمایش «خروسک پریشان» به آهنگسازی سعید ذهنی را در آنجا دیدم. قبل از آن، برای نمایشها موسیقیهای انتخابی جمع میکردیم و با سختی ادیت میزدیم. ولی وقتی با آن نمایش آشنا شدم، با ذهن خلاق و فضای خاص موسیقی آشنا شدم که برایم بسیار جذاب بود و دیدم را تغییر داد. مسیری که سعید ذهنی بی تردید در آن نقش اساسی داشت.
وی افزود: خاطرم هست در سال ۷۵ که مدیرکل ارشاد فارس میخواست جشنواره تئاتر استان را برگزار کند، پیشنهاد دادم جشنواره را در یکی از شهرستانها برگزار کنیم. به همین سبب جشنواره را به کازرون بردیم و از آقای ذهنی بهعنوان داور دعوت کردیم. یک هفته در خدمت ایشان بودیم. شبها با بچههای تئاتر جمع میشدیم، ساز میزدند و میخواندیم و در این روزگار بود که به ویژگی های اخلاقی و علمی سعید ذهنی بیشتر پی بردم. البته من توفیق شاگردی آقای ذهنی را نداشتم، اما همواره دوست خوبی برایم بوده است. حتی در دهه ۸۰ که مدیر انجمن موسیقی ایران شدم، قطعهای به نام «هلال کاروان» با آقای ذهنی و نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران روی صحنه بردیم.
مدیر دفتر موسیقی وزارت ارشاد با اشاره به توانمندی های سعید ذهنی در عرصه آهنگسازی سینما هم گفت: ما در کنار آقای ذهنی کمک میکنیم که موسیقی تئاتر بیشتر شناخته شود. در جلسه رونمایی آلبوم گفتم که باید بازیگر باشی و روی صحنه حضور داشته باشی تا لمس کنی که موسیقی چقدر در نمایش مؤثر است و چقدر فضا را تغییر میدهد.
چند نکته درباره ویژگی های موسیقایی آثار سعید ذهنی
علی جعفری پویان از نوازندگان شاخص عرصه نوازندگی ویولن نیز در تجلیل از فعالیت های سعید ذهنی بیان کرد: تقریباً سه دهه است که با آثار سعید در ارتباطم و اکثر آثارش را با افتخار اجرا کردهام. من امروز فکر میکردم چرا باید صحبت کنم، بنابراین گفتم فقط از سعید تشکر کنم که در سنین مختلف فرصت اجرای آثارش را در اختیار من گذاشت و این افتخار بزرگی است و چه خوب است در زمان مناسب از افراد تجلیل کنیم. متأسفانه فرهنگ ما اینگونه است که وقتی صحبت تجلیل میشود، همه نگران میشوند که کسی فوت کرده یا نزدیک به فوت است. این فرهنگ خوبی نیست بنابراین زودتر تجلیل کردن باعث شادی و انگیزه میشود؛ در این راه من از سعید میخواهم با روحیه بالاتری کار کند.
وی گفت: سعید ذهنی موسیقیدان و هنرمند چندوجهی است؛ کارگردانی تئاتر، بازیگری و موسیقی؛ مسیری که هیچوقت در هیچ کدام از آنها ادعا نداشت. همه مخاطبان سادهنویسی و زیبانویسی را در کارهایش میدیدند. ما موسیقیدانان خوب زیادی داریم، اما در جهان هنر، آدم نمیتواند جایگاه خودش را بفهمد. من در سی چهل اثر سعید یک خلوص دیدم که کار را برایم سخت کرد. هرچه سادهتر، اجرایش سختتر و سعید یکی از خالصترین موسیقیها را خلق میکند. البته من اینجا یک خواهشی دارم؛ اینکه بیاییم در کنار این تجلیل ها مجموعه آثار تئاترش را هم حمایت کنیم.
قدردانی از هنرمندی که گوش نمی کند، می شنود!
منیژه محامدی کارگردان و مدرس تئاتر هم در یک پیام تصویری خطاب به سعید ذهنی گفت: به نظرم وقتی تئاتر کار میکنیم، داشتن سعید ذهنی در کنارت خیلی کمک میکند؛ او مثل یک وزنه مهم همراهت است و راه را باز میکند. یادم است در پروژه ای با او کار میکردیم، با اینکه کار تلویزیون داشت، وقت زیادی برای من و نمایش میگذاشت. کار کردن با سعید لذتبخش است چون اخلاق خوبی دارد و تو را میشنود. اغلب آدمها تو را گوش میدهند ولی نمیشنوند، اما سعید «میشنود» و درک میکند. رابطه سعید با تو هنری، علاقهمندانه و رفاقتی است.
وی تصریح کرد: این خیلی مهم است که در کار هنری با عشق کار کنی. سعید این خصوصیات را دارد و کارش همیشه با عشق است. آدم خلاق، بیمشکل و مهربانی است. من خیلی از او یاد گرفتم و دوست دارم همیشه با سعید کار کنم.
خاطره یک بازیگر پیشکسوت از نوازندگی ویولن
بهرام ابراهیمی بازیگر و گوینده پیشکسوت تئاتر کشورمان هم در بخش دیگری از مراسم نکوداشت سعید ذهنی با ذکر خاطراتی از همکاری اش با این هنرمند توضیح داد: یکی دیگر از خاطرات جذاب من به یک پروژه رادیویی به کارگردانی جواد پیشگر و همراهی میکائیل شهرستانی باز می گردد که من مشکلات و دغدغههای خودم را با متن داشتم. درعین حال هم قرار بود در این کار ویولن بزنم و سعید ذهنی سریع تلاش کرد به من ویولن یاد بدهد. بعد به او گفتم؛ «بابا سعید، ولم کن. من همینجوری بد میزنم. اضافهکاری ندارم. بلد نیستم صدای ویولن در بیاورم، صدای بچهگربه در میآید». ولی سعید خیلی جدی و محکم ایستاد و با هم کار کردیم.
وی افزود: من سعید را خیلی دوست دارم و فکر میکنم هیچکس به اندازه من در کل تاریخ بشر سعید ذهنی را اذیت نکرده باشد. اما میخواهم بگویم در بدترین شرایط سعید ذهنی یک دوست فوقالعاده نسبت به من بود. من به خاطر دوستی و عشقی که در این سالها به هم منتقل کردیم از سعید قدردانی می کنم و به او می گویم سعید بیش از اندازهای که تصور کنی عاشقت هستم.
آقای ذهنی ردپای شما در تئاتر هرگز پاک نمی شود
علیرضا گیلوری مدیرعامل خانه تئاتر هم در بخش های انتهایی برنامه تصریح کرد: آقای ذهنی ردپایی که شما در موسیقی تئاترهای این مملکت گذاشتید، هرگز پاک نمیشود. مطمئنم خیلی از جوانترها در ابتدای راه یا میانه راه، اگر راه را گم کنند، با دنبال کردن این ردپا به مسیر اصلی برمیگردند.
وی افزود: یک وجه آقای ذهنی را شاید کمتر بشناسند..
ببینید | جهیزیه ریما رامینفر در سال ۷۴ حسرتبرانگیز شد! ویدیویی قدیمی از یک سریال با حضور ریما رامینفر در فضای مجازی مورد توجه قرار گرفته است؛ ویدیویی مربوط به سال ۱۳۷۴ که در آن قیمت ظروفی مانند کریستال و چینی اعلام میشود. مقایسه قیمتهای مطرحشده در این ویدیو با قیمت همین ظروف در بازار سال ۱۴۰۵، اختلافی چشمگیر را نشان میدهد و تصویری ملموس از افزایش قیمتها و تورم در طول این سالها ارائه میکند. این ویدیوی قدیمی حالا با انتشار دوباره در فضای مجازی، توجه کاربران را به خود جلب کرده است. منبع: برترین ها
نامزدهای جشنواره فیلم فضای باز معرفی شدند نامزدهای دومین جشنواره بینالمللی فیلم فضای باز ایران معرفی شدند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی جشنواره، در آستانه برگزاری اختتامیه دومین جشنواره بینالمللی فیلم فضای باز ایران، نامزدهای بخش های مختلف جشنواره معرفی شدند.
نامزدها به شرح زیر هستند:
*نامزدهای بخش فیلمبرداری:
۱. زیر سایه بلوط: محمد خمیس آبادی/ شیراز
۲. گلین بالا: سجاد دادپور/ پیمان اد هم/ اردبیل
۳. تیتان: ادیب سبحانی/ تهران
۴. مردهخور: آرمین یوسف زاده/ دیلمان
*نامزدهای بخش صدا:
۱. زیر سایه بلوط: میثم کیامرثی و رضا گدازگر/شیراز
۲. سرکوهی: علی بلندنظر/ شیراز
۳. چاوک: رامین ابوالصدق/ سنندج
۴. فرشته و شکاربان: مجید نجاتی و حسین قورچیان/ تهران
*نامزدهای بخش گریم:
۱. ماقبل تاریخ: شیرین موسوی/ تهران
۲. زیر سایه بلوط: شهرام خلج/ شیراز
۳. تیتان: نسترن مرادی/ تهران
۴. هفت وادی: گلناز نیستی/ آبادان
*نامزدهای بخش طراحی صحنه و لباس:
۱. سلامون: حسین حاجی ابراهیمی و زهره رحمانی/ تهران
۲. تیتان: حامد اصلانی و مسیح اصلانی/ تهران
۳. فرشته و شکاربان: یاسر میرحمیدی و ملینا باغنده/ تهران
۴. زیر سایه بلوط: نیاز حمیدی و مرضیه محمدی حاجی/ شیراز
*نامزدهای بخش بهترین بازیگر زن:
۱. گالیا: پادینا کیانی/ شیراز
۲. نرموک: محبوبه سلطانی/ مشهد
۳. میبینمت: راحیل فلاح فر/ تهران
۴. ما قبل تاریخ: الهه بخشی/ تهران
۵. بیبی زبیده : کیمیا خلج/ تهران
*نامزدهای بخش بهترین بازیگر مرد:
۱. زیر سایه بلوط: فتحالله طاهری/ شیراز
۲. مالا: کیانوش قوامی/ بندر انزلی
۳. اسب سیاه : میلاد صیادی/ مهاباد
۴. کودکی : بختیار پنجه ای/ تهران
*نامزدهای بخش فیلمنامه:
۱. دیدار Rekindle. : عطا مجابی/ ایران – روسیه – هلند
۲. سلامون: اشکان چاووشی/ تهران
۳. تایگر tiger. / -/ بنگلادشAshraful chanchal
۴. تیتان : هادی رضایتی چران و رضا فیض/ تهران
*نامزدهای بخش تدوین:
۱. تغییرپذیر: سمیه آل منصور/ اهواز
۲. ماقبل تاریخ: پویان شعله ور/ تهران
۳. دیدار Rekindle. : کیوان محسنی/ ایران – روسیه – هلند
۴. مرز شیرین: هادی احمدی/تهران
۵. وقتی ببر غرش میکند When the tiger roar: /Lam Can-zhoa/ چین -مالزی
۶. بی بی زبیده:منوچهر سنایی/ تهران
*نامزدهای بخش کارگردانی:
۱. سلامون: کمیل ارجمندی/ تهران
۲. اسب سیاه: رامین محمدیار/ مهاباد
۳. تیتان: هادی رضایتی چران/ تهران
۴. ماقبل تاریخ : آرمین اعتمادی/ تهران
۵. زیر سایه بلوط: حسین الهیاری/ شیراز
۶. مردهخور: البرز پورصیاد/ دیلمان
*نامزدهای بخش بهترین فیلمتندیس اسب بالدار.
۱. زیر سایه بلوط:حسین الهیاری/ شیراز
۲. اسب سیاه: رامین محمدیار/ مهاباد
۳. تیتان : هادی رضایتی چران/ تهران
دومین جشنواره بینالمللی فیلم فضای باز ایران شامگاه شنبه ۲۱ شهریور ۱۴۰۵ با معرفی برگزیدگان در اقامتگاه بومگردی هفت محل باغ دیلمون لاهیجان به کار خود پایان میدهد.
59243
ببینید | امیر نوری: من پولدارم! در ۱۵ سالگی آپارتمان خریدم بخشی از مصاحبه امیر نوری با مجید واشقانی خبرساز شده است. نوری در این گفتوگو درباره وضعیت مالی خود صحبت کرد و گفت از کودکی کار کرده و نخستین آپارتمانش را در ۱۵ سالگی با مبلغ ۷ میلیون تومان خریده است. منبع: برترینها
مشروطه بعد از ۱۲۰ سال به روایت تصویر؛ وقتی عکسها سخن میگویند نمایشگاه عکس «مشروطه» با تمرکز بر رخدادهای شهر تبریز و نخستین دورههای مجلس شورای ملی، فرصتی برای تأمل در نسبت میان گذشته و امروز فراهم آورده است.
به گزارش خبرنگار مهر، موزه عکسخانه شهر به مناسبت صد و بیستمین سالگرد جنبش مشروطه نمایشگاهی با عنوان «مشروطه به روایت تصویر» با ۷۲ عکس و کارت پستال برگزار کرده است. این نمایشگاه شامل ۴۸ عکس از جنبش مشروطه در تبریز است. ۱۰ کارت پستال تصویرسازی شده با فضایی فانتزی و ملهم از نقاشی قاجاری از شکنجههای مربوط به دوران مشروطه که برای اولین بار به نمایش گذاشته میشود و ۱۴ تصویر نیز از کارت پستالهای متفاوت دوران مشروطه از جمله تصاویری از دستههای مجاهدان، متحصنان و آغاز به کار مجلس شورای ملی برگزیده شده است.
۱۲۰ سال از جنبشی میگذرد که نه تنها ساختار سیاسی ایران را دگرگون کرد، بلکه شیوه دیدن جامعه از خود را نیز تغییر داد. انقلاب مشروطه، در کنار مفاهیمی چون قانون، مجلس، آزادی و مشارکت عمومی، با گسترش عکاسی و فرهنگ تصویری در ایران شکل گرفت.
از همین رو، بسیاری از مهمترین خاطرات آن دوران نه فقط در اسناد مکتوب، بلکه در تصاویر و کارتپستالها از جمله، پرترههای افراد سرشناس، عکسهای جمعی متحصنان، صحنههای اجتماعات شهری، نظامیان مردمی از شهرهای مختلف ایران و … باقی ماندهاند.
در بخشی از بیانیه نمایشگاه نوشته شده است: «این نمایشگاه که با گردآوری ۴۸ تصویر تاریخی از رخدادها بهویژه در شهر تبریز، شخصیتها و فضاهای مشروطه و نیز مجموعهای از کارتپستالهای تصویرسازیشده (که برای اولین بار به نمایش درآمدهاند)، تلاشی است برای بازخوانی یکی از مهمترین فصلهای تاریخ معاصر ایران از دریچه تصویر. کارتپستالهای مربوط به شکنجهها و خشونتهای استبداد، تنها بازنمایی رنج نیستند؛ بلکه یادآور بهایی هستند که برای دستیابی به قانون، عدالت و آزادی پرداخت شد.
در کنار آن، کارتپستالهای مربوط به رجال، اجتماعات مردمی و نخستین دورههای مجلس شورای ملی، چهره دیگر مشروطه را به نمایش میگذارند؛ چهرهای که بر امید، مشارکت و شکلگیری نهادهای مدرن استوار بود. عکس، برخلاف روایتهای شفاهی و متون تاریخی، لحظه را متوقف و آن را به حافظهای ماندگار بدل میکند.»
هر تصویر در این نمایشگاه، سندی از یک زمان و در عین حال دعوتی است برای تأمل درباره نسبت گذشته و امروز؛ اینکه چگونه آرمانهای یک جنبش تاریخی همچنان در حافظه جمعی ما حضور دارند و چگونه تصویر میتواند واسطهای برای بازاندیشی آن تجربه باشد.
این نمایشگاه نه در پی داوری تاریخ، بلکه در پی زنده نگه داشتن حافظه بصری مشروطه است؛ حافظهای که از خلال چهرهها، خیابانها، اجتماعات، مجلس، مقاومت و رنج، روایتگر یکی از سرنوشتسازترین لحظات تاریخ ایران است.
این مجموعه، فرصتی برای گفتگو میان گذشته و اکنون فراهم آورده است و مخاطب را به تأمل در ارزش اسناد تصویری، نقش عکاسی در ثبت تاریخ و اهمیت میراث مشروطه در فرهنگ معاصر ایران دعوت می کند.
جایگاه عکسهای تاریخی در بازسازی تاریخ یک کشور، جایگاهی حیاتی و جایگزینناپذیر دارد. در حالی که متون تاریخی گاهی تحت تأثیر دیدگاههای نویسندگان یا فراموشیهای زمان قرار میگیرند، تصویر با صداقتی بیپرده، حقیقت عیان یک لحظه را فریاد میزند.
عکسهای دوران مشروطه، تضادهای اجتماعی، پوششها، معماری شهری و حتی احساسات جاری در چهرههای مردم آن دوران را به گونهای ثبت کردهاند که هیچ روایت مکتوبی نمیتواند به دقت آن دست یابد. این میراث تصویری، در واقع «شاهدان خاموش» تاریخ هستند که از هرگونه بازنویسی یا تحریف مصون ماندهاند تا حقیقت را برای آیندگان پاسداری کنند.
عکسهای نمایشگاه «مشروطه» به ما میآموزند که تاریخ، تنها مجموعهای از سالها و نامهای خشک در کتابها نیست، بلکه مجموعهای از چهرههای زنده، نگاههای امیدوار و دستهای گرهخوردهای است که در لحظهای از زمان، برای تغییر سرنوشت یک ملت تلاش کردند. حفظ و بازخوانی این تصاویر، در واقع تکریم همان ارادههای جمعی است که امروز ما را به اینجا رسانده است.
نمایشگاه عکس «مشروطه» که از روز ۱۵ مرداد بازدید عمومی دارد، تا ۲۵ شهریور ادامه خواهد داشت و برای علاقهمندان به تاریخ معاصر ایران، تاریخ عکاسی، جامعهشناسی و مطالعات بینارشتهای جذاب و تماشایی خواهد بود.
ببینید | خواستگاری بازیگر ناشنوا از الناز شاکردوست بخشی از یک گفت وگوی اینترنتی علیرضا شیخ الاسلامی، بازیگر فیلم «پشت پرده مه»، که در آن خطاب به الناز شاکردوست موضوع خواستگاری را مطرح کرده بود، پس از بازنشر دوباره در فضای مجازی مورد توجه کاربران قرار گرفت./حاشیه پلاس
ببینید | اقدام باورنکردنی بهنوش بختیاری برای ایفای نقش در بامداد: بازیگر زن دندانهایش را تراشید! بهنوش بختیاری در «بامداد خمار» نرگس آبیار، در نقش «دده» ظاهر شده؛ شخصیتی متفاوت که برای نزدیک شدن به فضای تاریخی و اجتماعی داستان، نیازمند تغییرات ظاهری ویژهای بوده است. بختیاری در بخشی از صحبتهایش درباره این نقش از سختیهای گریم گفت و توضیح داد که برای باورپذیرتر شدن شخصیت، دندانهایش را تراشیده است. در آثار تاریخی، حفظ ظاهر متناسب با دوره زمانی و طبقه اجتماعی شخصیت اهمیت زیادی دارد و به همین دلیل گاهی بازیگران از ظاهر امروزی خود فاصله میگیرند و حتی تغییرات ظاهری دشواری را میپذیرند. بختیاری با پذیرش این شرایط نشان داد که برای ایفای یک نقش، متراژ و اندازه آن برایش اهمیت کمتری از کیفیت و تأثیرگذاری شخصیت دارد؛ رویکردی که میتواند به باورپذیرتر شدن کاراکتر و انتقال بهتر آن به مخاطب کمک کند/حاشیه پلاس
